احیای کارخانه‌های راکد؛ میان‌برِ طلایی برای جهش تولید و اشتغال‌زایی

احیای کارخانه‌های راکد؛ میان‌برِ طلایی برای جهش تولید و اشتغال‌زایی

در حالی که سرمایه‌گذاری برای احداث واحدهای صنعتی جدید نیازمند زمان و منابع کلان است، کارشناسان اقتصادی معتقدند بازگرداندنِ کارخانه‌های راکد به چرخه تولید، «کم‌هزینه‌ترین» و «سریع‌ترین» مسیر برای رسیدن به اهداف رشد تولید و کاهش نرخ بیکاری است؛ راهکاری که در صورت تداوم، می‌تواند سدِ بزرگ رکود را در شهرک‌های صنعتی بشکند.

به گزارش پایگاه خبری سرای دانایی، در شرایطی که صنعت کشور با چالش‌های تامین نقدینگی و تامین مواد اولیه دست‌وپنج نرم می‌کند، وجود هزاران واحد تولیدی نیمه‌فعال یا تعطیل در شهرک‌های صنعتی، به عنوان یک «فرصت سوخته» تلقی می‌شود. فعال‌سازی این واحدها، نه تنها هزینه‌های زیرساختی (شامل آب، برق، گاز و سوله) را به حداقل می‌رساند، بلکه می‌تواند در کوتاه‌مدت، چرخِ اشتغال را در مناطق مختلف به گردش درآورد.

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد بخش عمده‌ای از واحدهای تعطیل شده، نه به دلیل نداشتنِ بازار، بلکه به علت مشکلات مدیریتی، بدهی‌های بانکی یا عدم دسترسی به سرمایه در گردش متوقف شده‌اند. کارشناسان اقتصادی معتقدند با ورود «احیاگران صنعتی» (شامل صندوق‌های حمایتی و شرکت‌های مدیریت دارایی) می‌توان بسیاری از این واحدها را بدون نیاز به سرمایه‌گذاری جدید و تنها با «تزریق نقدینگی هدفمند» و «تغییر مدل مدیریتی» به مدار تولید بازگرداند.

یک کارشناس ارشد حوزه صنعت در گفتگو با پایگاه خبری بینش امروز تأکید کرد: «احیای کارخانه‌های راکد، فراتر از یک وظیفه اداری است. دولت باید به جای تمرکز صرف بر افتتاح پروژه‌های جدید، سیاستِ «پایش و درمان» واحدهای موجود را در اولویت قرار دهد. وقتی کارخانه‌ای که سال‌هاست خاک می‌خورد با حمایت‌های قضایی و تسهیلاتی دوباره روشن می‌شود، انگیزه در بخش خصوصی دوچندان می‌گردد.»

صاحبان صنایع و تولیدکنندگان همواره بر این نکته تأکید دارند که رفع موانع تولید، تنها در سخنرانی‌ها کافی نیست. انتظار می‌رود دستگاه‌های اجرایی با شناسنامه‌دار کردن دقیقِ واحدهای راکد و تفکیک آن‌ها بر اساس «دلیل تعطیلی» (فنی، مالی یا حقوقی)، نسخه‌ای متناسب با شرایط هر کارخانه بپیچند. تسریع در تعیین‌تکلیفِ پرونده‌های قضاییِ واحدهایِ تملک‌شده توسط بانک‌ها، یکی از مهم‌ترین گام‌های عملیاتی در این مسیر است.

کارشناسان تأکید دارند که بازگشت حتی ۱۰درصد از واحدهای راکد به چرخه تولید، می‌تواند حجم قابل‌توجهی از کالاهای وارداتی را داخلی‌سازی کند و جلوی خروج ارز را بگیرد. در شرایط فعلیِ اقتصاد، «احیا» به اندازه «توسعه» حیاتی است؛ چرا که این واحدها، قلب‌های نیمه‌تپنده‌ای هستند که با یک حمایتِ هوشمندانه، دوباره می‌توانند نبضِ تولید کشور را در دست بگیرند.

خبر از محمد منزه