احیای کارخانه‌های راکد، راهی کوتاه برای رونق تولید

احیای کارخانه‌های راکد، راهی کوتاه برای رونق تولید

در شرایطی که اقتصاد کشور بیش از هر زمان دیگری به تقویت تولید داخلی، اشتغال‌زایی و کاهش وابستگی نیاز دارد، احیای کارخانه‌های راکد به عنوان یکی از سریع‌ترین و کم‌هزینه‌ترین مسیرهای رونق اقتصادی مطرح است. واحدهای تولیدی غیرفعال، ظرفیت‌هایی هستند که برای ایجاد آن‌ها سرمایه، زمین، زیرساخت، نیروی انسانی و زمان قابل توجهی صرف شده، اما امروز بخشی از آن‌ها به دلایل مختلف از چرخه تولید خارج شده‌اند.

فعال‌سازی دوباره این کارخانه‌ها می‌تواند در مدت‌زمانی کوتاه‌تر نسبت به احداث واحدهای جدید، زمینه بازگشت کارگران به محیط کار، افزایش تولید و تقویت بازار داخلی را فراهم کند. در بسیاری از مناطق، یک کارخانه راکد فقط یک ساختمان خاموش نیست، بلکه نماد توقف معیشت ده‌ها یا حتی صدها خانواده است. به همین دلیل، احیای این واحدها صرفا یک تصمیم صنعتی نیست، بلکه اقدامی اجتماعی و حتی امنیت اقتصادی محسوب می‌شود.

کارشناسان معتقدند اگر موانعی مانند کمبود سرمایه در گردش، مشکلات بانکی، بدهی‌های انباشته، فرسودگی تجهیزات و پیچیدگی‌های اداری برطرف شود، بخش مهمی از ظرفیت‌های معطل‌مانده کشور دوباره وارد مدار تولید خواهد شد. بی‌تردید، حمایت هدفمند دولت، مشارکت بانک‌ها و ورود بخش خصوصی می‌تواند فصل تازه‌ای در بازگرداندن کارخانه‌های خاموش به صحنه اقتصاد رقم بزند.

یادداشت از احمد رضا  منزه