شاهکار ستاره‌های ایرانی با دوبنده کشتی ژاپن؛ وقتی در غربت اسطوره می‌شوی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛  آرش یوشیدا شاید مهمترین ستاره رقابتهای جهانی قزاقستان باشد. ستاره ای دورگه که از همه ستاره های بزرگ حاضر در آستانه حالا مهمتر است. یک ایرانی با چشم های بادامی که در رقابت های کشتی آزاد قهرمانی جهان ۲۰۲۶ با عبور از چند رقیب سرشناس وزن ۹۷ کیلوگرم به ویژه حسن یزدانی به فینال رسید و تنا ۴۰ ثانیه با طلا فاصله داشت اما در یک کشتی برابر با نتیجه تساوی مقهور یک ابرستاره زیرک آمریکایی شد و طلا از دستش سر خورد و به نقره قناعت کرد.

با همین نقره آرش حالا برای دومین سال پیاپی در کانون توجه این وزن قرار گرفته و البته می توان گفت حالا مهمترین ستاره حاضر در آستانه است.

این کشتی گیر ژاپنی که سال گذشته مدال برنز جهان را به دست آورده بود، مسابقات امسال را با هدف صعود به سکوی قهرمانی آغاز کرد. او پس از کسب پیروزی در دیدارهای ابتدایی، در مرحله یک هشتم نهایی برابر حسن یزدانی، کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران، قرار گرفت.

یزدانی تا لحظات پایانی مسابقه از یوشیدا پیش بود، اما حریف ژاپنی در واپسین ثانیه ها ورق را برگرداند و با نتیجه ۷ بر ۵ پیروز شد. پس از این شکست، ادامه حضور یزدانی در مسیر کسب مدال به صعود یوشیدا به فینال وابسته بود.

یوشیدا در دور بعد نیز برتری خود را حفظ کرد و با نتیجه ۱۲ بر ۲ نماینده هند را از پیش رو برداشت تا راهی نیمه نهایی شود. در این مرحله، احمد تاج الدینوف، قهرمان المپیک پاریس و قهرمان جهان در سال ۲۰۲۳ از بحرین، حریف او بود.

آزادکار ژاپنی در آغاز مسابقه با نتیجه ۶ بر یک عقب افتاد، اما با ادامه رقابت و اجرای فنون مؤثر، ابتکار عمل را در دست گرفت و با ضربه فنی به پیروزی رسید. این نتیجه، حضور او در فینال وزن ۹۷ کیلوگرم را قطعی کرد.

یوشیدا در دیدار نهایی به مصاف کایل اسنایدر آمریکایی رفت در شرایطی که تا ۱۴ ثانیه مانده به پایان مبارزه از کایل اسنایدر، ستاره نام‌آشنای آمریکایی پیش بود، دو امتیاز حساس از دست داد تا در نهایت با نتیجه ۴ بر ۴ و به دلیل امتیاز فنی کمتر، مغلوب حریف قدرتمند خود شود و به مدال نقره جهان برسد. با این نتیجه، کایل اسنایدر برای دومین سال متوالی مدال طلای جهان را بر گردن آویخت.

در این وزن، حسن یزدانی و عبدالرشید سعدالله‌یف (روس‌تبار) نیز با پیروزی در دیدارهای رده‌بندی، مشترکاً صاحب مدال برنز این دوره از مسابقات شدند.

او تنها کشتی‌گیری بود که رقابتهای امسال از حسن یزدانی امتیاز گرفت و اگر مقابل قدرت اسنایدر غافلگیر نمی‌شد، طلای این وزن هم اقلا نصفش ایرانی بود!

یوشیدا درباره مبارزه جنجالی و پیروزمندانه‌اش مقابل حسن که محبوبترین ایرانی دوبنده‌پوش نیز محسوب می‌شود و هزاران دلخسته در شبکه‌های اجتماعی دارد گفته است: او واقعا قدرتمند بود. انعطاف‌پذیری زیادی داشت و نتوانستم کاملا بر او غلبه کنم اما خوشحالم که در نهایت برنده شدم. فکر می‌کنم دلیل پیروزی‌ام این بود که مراقب بودم اجازه ندهم او فن خودش را اجرا کند. همین موضوع به من فرصت داد تا خودم فن بزنم.

پدری که چشم بادامی شد!

سه دهه پیش زمانی که در مغازه بهروز یاری کشتی گیر ایران شاگردی می کرد، هیچگاه تصور نداشت که روزگاری او هم همانند بهروز یاری روی دایره طلایی پا بگذارد و همانند او نامش سر زبان ها بیفتد.

جواد اسفنجانی از همان ایام که با بهروز یاری رفاقت کرد و در مغازه او کار می کرد، شیفته کشتی شد. سینه های ستبر بهروز و عضلات در هم تنیده اش برای جواد همیشه تحسین برانگیز بود. او برخلاف همه بچه محل ها به فوتبال، همیشه پای سالن های کشتی بود و تقریبا هیچ مسابقه ای را از دست نمی داد.

همان زمان وقتی بهروز به رقابتهای آسیایی می رفت و مدال می گرفت، در رویاهایش این را می پرواند که کاش به جای تجارت، او هم مسیر ورزش را انتخاب می کرد، مشهور می شد و مدال می گرفت تا مردم روی دست او را ببرند.

رویایی که البته ۳ دهه بعد تعبیر شد. دست روزگار او را به سرمزین آفتاب تابان برد. در روزگاری که جوانان ایرانی در رویای پولدار شدن کوله بار سفر می بستند و به ژاپن می رفتند تا با ین های ژاپنی زندگی خود را سر و سامان دهند، جواد هم به واسطه مشکلات مالی راهی شرق دور شد اما در کنار کار برای زندگی مسیر دیگری را برگزید. او در کنار تجارت، عشق به کشتی را فراموش نکرد و آن را در دیار غربت ادامه داد. پس از سه سال اقامت در آنجا با یک زن ژاپنی ازدواج کرد و صاحب ۶ فرزند شد. ازدواج در ژاپن مسیر او را هموارتر کرد؛ مردی که شاگردان اصلی اش، فرزندانش بودند!

قصه از کجا شروع شد؟

جواد اسفنجانی حدود ۳۰ سال قبل به ژاپن مهاجرت کرد و پس از ازدواج صاحب ۶ فرزند (۵ پسر و یک دختر) شد. اسفنجانی که متولد سال ۱۹۶۷ است، از دوران دبیرستان ورزش ملی ایران را شروع کرد. بعد از درس او وارد بازار کار شد و در کمپانی که او استخدام شد، بهروز یاری دارنده دو طلای آسیا در سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ و برنده مدال برنز وزن ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد جهان در سال ۱۹۹۴ نیز کار می کرد. ژاپن برای یاری خوش یمن بود چرا که در بازیهای آسیایی ۱۹۹۴ در این کشور به مدال طلا رسید و سال قبل از آن هم در ژاپن قهرمان شده بود که پس از آن اسفنجانی برانگیخته شد تا به سرزمین آفتاب تابان برود.

او که در ۲۳ سالگی یک کلمه هم ژاپنی بلد نبود، به این کشور سفر کرد و سرانجام کار پیدا کرد. در زمان فراغت نیز در در دانشگاه نیهون تمرین می کرد. او با نائومی یوشیدا ازدواج کرد و صاحب ۶ فرزند از جمله یک دوقلو شد که همگی کشتی گیر هستند. اسفنجانی در این باره گفت: من در ژاپن تشکیل خانواده دادم و این کشور بود که یک خانه سرشار از خوشحالی و شادی به من داد. برای همین فکر کردم که باید کاری کنم تا دینم را به ژاپن ادا کنم. کشتی چیزی است که من می توانم به این کشور تقدیم کنم. من فکر کردم که با باز کردن یک باشگاه کشتی و توسعه دادن کشتی می توانم دینم را ادا کنم.

این مربی ۵۱ ساله ایرانی که ۲۵ سال است در ژاپن زندگی می کند و در هر دو زبان فارسی و ژاپنی تبحر دارد، موسس و مربی باشگاه کشتی کودکان در ایچیکاوا، در شرق توکیو است. احساسی که اسفنجانی از کشورش با خود آورده را می شود با نصب پرچم ایران بر دیوار باشگاهش مشاهده کرد. اما او چنین احساسی هم نسبت به ژاپن دارد و خود را مدیون این کشور می داند.

اسفنجانی، بنیان‌گذار باشگاه ایچی‌کاوا کاشتی در ژاپن است، یک سیستم توسعه جوانان مبتنی بر روش‌شناسی کشتی ایرانی که با ساختار تمرینی ژاپنی سازگار شده است. یوشیدا از سنین پایین در این سیستم بزرگ شد و تمرین کرد.

علاقه اسفنجانی نسبت به وطنش به گونه ای است که وقتی اسم سوپرستاری به نام حسن یزدانی می آید، خنده بر لبانش نقش می بندد.

فرزندی که پدرش را به آرزویش رساند

آرش یوشیدا فرزند بزرگ جواد ستاره ای بود که ژن کشتی را از پدرش به ارث برده و زیر نظر یکی پس از دیگری پله های پیشرفت و موفقیت را طی کرد. پسری که مدتهاست نامش در ژاپن به عنوان یک ستاره در کشتی مطرح است و در رقابتهای قهرمانی کشور ژاپن چندین مدال رنگارنگ در کارنامه دارد و همین مدالها مسیر او را برای پوشیدن دوبنده تیم ملی کشتی ژاپن هموار کرد.

آرش در سال گذشته در ادامه مسیر درخشان خود در دو تورنمنت جهانی شرکت کرد و دو مدال خوشرنگ به سینه زد تا نام خود را بین المللی کند. او ابتدا در تابستان رقابتهای کشتی قهرمانی جهان در زاگرب مدال برنز را بر سینه زد تا نخستین مدال جهانی خود را کسب کند. یوشیدا در این رویداد ۷ بر صفر پائولیوچنکو از لیتوانی، ۶ بر ۲ مقابل ماچاراشیویلی از گرجستان به پیروزی رسید؛ ۹ بر ۱ برابر کایل اسنایدر آمریکایی و پرمدال در نیمه نهایی شکست خورد و در مبارزه رده بندی ۶ بر صفر بارانوفسکی از لهستان  را برد و به مدال باارزش برنز جهان رسید.

آرش چند ماه بعد در پاییز در رقابتهای امیدهای قهرمانی جهان همه رقبا را درو کرد و مدال طلا را بر گردن آویخت. برد یکطرفه او بر ابوالفضل بابالو آزادکار ایرانی شاید مهمترین نتیجه او بود. یوشیدا برای قهرمانی ابتدا موسی آرسونکایف از ترکمنستان را ۱۰ بر صفر برد، سپس آندریان والکانوف از بلغارستان را ۱۲ بر صفر برد. یوشیدا در سومین مبارزه نیز ابوالفضل بابالو از ایران را ۱۳ بر ۲ برد و در نیمه نهایی نیز رضابک آیتموخان دارنده مدال طلای جهان از قزاقستان را ۱۰ بر صفر برد. در فینال وزن ۹۷ کیلوگرم، آرش یوشیدا کشتی گیر دورگه ایرانی ژاپنی که برای ژاپن مبارزه می کند همچون دیگر مبارزه های خود در این رقابت ها با نمایشی بی نظیر برابر مراب سلیمانیشویلی از گرجستان با امتیاز عالی ۱۲ بر ۲ به برتری رسید و صاحب مدال طلا شد.

دارنده مدال های برنز بزرگسالان جهان و طلای امیدهای جهان، این بار در رقابتهای قهرمانی آسیا در بیشکک قرقیزستان قدرتنمایی کرد و توانست یک طلای جذاب و هیجان انگیز به کشورش و البته پدرش هدیه کند. طلایی که با شکست دادن یک ایرانی برای او معنا و مفهوم دیگری داشت. یوشیدا در بیشکک همه ستاره ها را از دم تیغ گذارند و با اقتدا به طلای آسیا بوسه زد.

در رقابتهای وزن ۹۷ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی آسیا در قرقیزستان، آرش با همه مدعیان اصلی وزنش در قهرمانی آسیا کشتی گرفت. او ابتدا بیکزاد اورکیمبای از قزاقستان را در یک کشتی یکطرفه ۱۰ بر صفر شکست داد. در نیمه نهایی نیمه نهایی برابر احمد تاج الدینوف کشتی گیر روسی الاصل بحرین و دارنده مدال های طلای جهان و المپیک به روی تشک رفت و در پایان با نتیجه قاطع ۱۵ بر ۶ به برتری رسید و راهی فینال شد.

او در فینال برابر امیرعلی آذرپیرا دارنده مدال های نقره جهان و برنزالمپیک به پیروزی رسید و مقتدرانه به مدال طلا چنگ زد. یوشیدا در طول مبارزه از آمادگی بسیار بالایی برخوردار بود و در طول ۶ دقیقه مبارزه عملکردی هجومی را از خود به نمایش گذاشت به گونه ای که آذرپیرا حتی نتوانست یک امتیاز از او بگیرد.

یوشیدا بعد از این برد و کسب طلای آسیا درباره رویارویی با یک کشتی گیر ایرانی و احساسش از این اتفاق مورد پرسش قرار گرفت و اینطور پاسخ داد: من هم احساساتی دارم. ایران سرزمین پدری من است، بنابراین فکر کردم که آیا اشکالی ندارد که (به خاطر پیروزی) خوشحال باشم، اما با این وجود خوشحال بودم. من خون ایرانی دارم، اما به عنوان نماینده ژاپن اینجا هستم، بنابراین توانستم با احترام جشن بگیرم.

معروفترین ایرانی چشم بادامی!

آرش یوشیدا با وجود کنار زدن حسن یزدانی و شکست در فینال برابر کایل اسنایدر، حالا با کسب اولین مدال نقره‌اش در در رقابت‌های جهانی کشتی، وارد قلب ایرانی‌ها شده. با اینکه او خود را نماینده کشتی ژاپن در آستانه قزاقستان معرفی کرده اما طرفداران خونی کشتی در ایران، قطعا سهمی از این موفقیت و لذت را مثل پدر آرش، از آنِ ژن ایرانی آرش می‌دانند.

برای فهمیدن این ماجرا باید به گذشته باز گردیم، روزهایی که قهرمانی بهروز یاری در بازی‌های آسیایی هیروشیما و تعریف‌های او از ژاپن، جواد اسفنجانی را هوایی کرد و تصمیم او را برای مهاجرت قطعی ساخت، مهاجرتی که با ازدواج با نائومی یوشیدا و تولد شش بچه ختم شد. بچه‌هایی که گل سرسبدشان آرش، حالا یک نام جدید در کشتی جهان است. جوانی که سختکوشی ژاپنی و تکنیک ایرانی را در کشتی‌های خود دارد.

جواد اسفنجانی اگرچه در ژاپن قهرمان کشتی نشد اما به احترام کشوری که او را با آغوش گرم پذیرفت و صاحب خانواده کرد، باشگاه کشتی پررونقی را به نام «ایچیکاوا کشتی کلاب» (Ichikawa Koshti Club) راه انداخت و در کنار بچه‌های ژاپنی، فرزندان خودش را نیز به آرمانشهر رویایی خودش یعنی جهان کشتی آزاد رهنمون کرد.

آقا جواد جایی گفته: «به‌خاطر ژاپن توانستم خانواده خودم را تشکیل بدهم و خانه‌ای پر از خوشبختی بسازم. فکر کردم باید کاری برای قدردانی از ژاپن انجام بدهم. کشتی چیزی بود که می‌توانستم ارائه کنم. تصمیم گرفتم با تأسیس یک باشگاه کشتی، دین خودم را ادا کنم و نسل جدیدی از کشتی‌گیران را پرورش بدهم.»

آرش فرزند چهارم آقا جواد و تا این لحظه مشهورترین عضو خانواده یوشیدا محسوب می‌شود اما بقیه هم صبح تا شب در حال مرور فن هستند، حتی تنها دختر خانواده. کیوان پسر بزرگ خانواده سابقه قهرمانی در مسابقات انتخابی ژاپن را داشته و آریا، برادر کوچک‌تر نیز در مسابقات دانشگاهی ژاپن سابقه قهرمانی دارد.

ظاهرا آریا هم استعداد بالایی در کشتی دارد و خانواده معتقدند او می‌تواند حتی بهتر از آرش شود.

با وجود پیام‌های محبت‌آمیز و فراوان ایرانی‌ها، آرش تا این لحظه هنوز به ایران سفر نکرده و با وجود اینکه پدرش ایرانی است و بخشی از خانواده پدری‌اش در ایران زندگی می‌کنند، هنوز با خانواده ایرانی‌اش ملاقات نکرده است.

اما او در خانه با فرهنگ غذایی ایرانی آشناست. پدرش برای فرزندان غذاهای ایرانی می‌پزد و آرش از میان آنها کباب کوبیده را دوست دارد. قورمه‌سبزی هم در برنامه غذایی خانواده جای دارد.

شاید مهم‌ترین جمله آرش را باید در گفت‌وگویش با اتحادیه جهانی کشتی پیدا کرد. پس از شکست از امیرعلی آذرپیرا در فینال بازی‌های آسیایی ناگویا در سال ۲۰۲۶ گفت: «اینکه پدرم این‌قدر خوشحال است که من از یک ایرانی شکست خورده‌ام، چندان خوب نیست! اما در عین حال خوشحالم. من خودم هستم و به‌عنوان یک ژاپنی به این مسابقات آمده‌ام تا نماینده ژاپن باشم.»

حالا آرش یوشیدا با مدال نقره جهان، بیش از همیشه در ایران مشهور شده اما باید او را همچنان یک رقیب جدی از ژاپن برای حسن یزدانی و آذرپیرا تلقی کرد که همچنان دو نفر اصلی وزن ۹۷ کیلو ایران برای آینده محسوب می‌شوند. دوگانه ایران و ژاپن برای خانواده یوشیدا و آقا جواد همچنان جذاب‌تر می‌شود. کافی است به مسابقات جهانی سال آینده نزدیک و نزدیک‌تر شویم. ستاره ای که با ژن ایرانی و خون مازندرانی با چشمهای بادامی می درخشد!

253 258